سلام به همه دوستان عزیز . محمد خوبم با این حرفت بزرگیتو نشون دادی

من بدون کمک تو نمیتونستم این وبلاگ  به این خوبی در بیارم .

منم دیگه وقتی واسه اومدن به اینترنت ندارم . خیلی ناراحتم که باید شما دوستای

عزیز و ترک کنم. ولی چه میشه کرد.  همین جا از همتون تشکر میکنم

ای کاش میتونستم بیشتر بمونم . آرزوی سلامتی و خوشبختی برای همتون دارم

به امید بازگشتی دوباره

دوست دارهمه . سعید

                  اینم واسه شما دخترا...........به دردتون میخوره

               به نظر شما قشنگترين جمله اي که دختر و پسر به هم ميگن چيه؟

مرا به آغوشت راه بده ، ميخواهم براي اولين بار ببوسمت ، بيا چشمانمان را ببنديم ، ميخواهم وقتي لبهاي معصوممان به هم گره ميخورد و هر دو از فرط لذت در اغوش يكد يگر نفس نفس ميزنيم ، از لذت متناهي جسممان ، وجود نامتناهي خداوند را با چشماني بسته تصوركنيم ، چشمانت را باز كن!؟ نه!..نه..!، لبهايمان از گرمي شهوت خشك شده اما گونه هايمان از اشك خيس ، ما ساعتهاست كه در آغوش يكد يگر ميگرييم . اي تنها هم آغوش من ، بيا كه احساسم را برايت دست نخورده نگاه داشته ام و جسمم را به لذت بوسه اي نفروخته ام ، بيا كه ميخواهم وقتي دستانت را به رویاحساسم ميگذاری ،از فرط لذت ، قطره هاي اشك بر گونه هايت بدرخشد ،ميخواهم با اشكهايمان بر تمام احساسمان بوسه بزنيم ، ميخواهم اشكهايت تمام روحم را خيس كنند ، بيا كه . .

اندیشه دوست دارم

you're the simplest love i've known

خیلی دوستت دارم

عشق را با تو می شناسم ، زندگی را با تو زیبا می بینم

اگر گهگاهی چند خطی می نویسم به عشق تو است 

و اگر اینک نفس می کشم و زندگی میکنم به خاطر وجود

تو هست هم نفسم!

ای تو که مرا عاشق خودت کردی ، نمی دانی که چقدر

دوستت دارم ، نمی دانی که با تو چه آرزوهایی در دل دارم...

اگر از عشق می نویسم ، به عشق تو است ، و با وجود تو

عشق برای من مقدس و پاک است....

بعد از تو دیگر طلب عشق را از خدای خویش نخواهم کرد!

تو همان معنای واقعی یک عشق پاک هستی ، تو همان

چشمه محبتی هستی که در قلب من می جوشی و به 

قلبم نیروی عشق را می دهی!

با تو مجنون تر از مجنونم ، بی تو باور کن که می میرم! 

ای تو به زیبایی گل ها ، به پاکی و زلالی دریا ، به لطافت 

شبنم روی گل ها دوستت دارم... 

ای تو به بلندی کوه ها ، به درخشندگی ستاره ها ، به گرمی

خورشید ، به وسعت دشت عشق دوستت دارم....

ای تو هم نفس من ، طلوع زندگی ام ، تک ستاره آسمان 

تاریک قلبم دوستت دارم....                                       سعید جون

تو پرواز می کنی

و من پایم به زمین بسته است.

ای پرنده!

دست خدا به همراهت

اما نمی دانی

که بی تو به جای خون

اشک در رگهایم جاریست

از خود تهی شده ام

نمی دانم تا باز گردی

مرا خواهی دید؟

                                                                                                  سعید جون

چی بگم از کجا بگم ؟ دردمو با کیا بگم؟

             حیفه از غصه بمیریم

                                                       بیا تا آخر دنیا

                                             دستای همو بگیریم

                                                                                            محمد جون

 اين 
عشق   آتشين  پر از درد  بي اميد

در  وادي  گناه  و جنونم  كشانده  بود  

رفتم 
كه  داغ  بوسه  پر حسرت ترا

 با اشكهاي  ديده  ز لب   شستشو  دهم

رفتم 
كه نا تمام   بمانم  در اين سرود

رفتم كه با نگفته  بخود آبرو دهم 

 رفتم
‚ مگو ‚ مگو  كه  چرا رفت ‚  ننگ  بود

عشق  من و نياز  تو  و سوز و ساز ما

از
پرده خموشي  و ظلمت   چو نور  صبح

بيرون  فتاده بود به يكباره  راز ما

رفتم
كه گم شوم چو يكي قطره  اشك گرم

در لابلاي  دامن  شبرنگ زندگي

رفتم 
كه در سياهي  يك  گور بي نشان

فارغ  شوم ز كشمكش  و جنگ  زندگي

من
از دو چشم  روشن  و گريان  گريختم

از خنده هاي  وحشي  طوفان گريختم 

 از 
بستر   وصال   به آغوش  سرد  هجر

آزرده  از ملامت  وجدان  گريختم

اي
سينه  در حرارت سوزان   خود  بسوز

ديگر  سراغ   شعله آتش  زمن مگير

مي
خواستم كه  شعله  شوم  سركشي  كنم

مرغي  شدم  به كنج   قفس  بسته و اسير

روحي 
مشوشم كه شبي  بي خبر  ز خويش

در دامن  سكوت  بتلخي گريستم

نالان
ز كرده ها و پشيمان  ز  گفته ها

ديدم  كه  لايق   تو  و عشق  تو نيست

(اندیشه)

                                              سعید جون    

ميبيني عزيزم که چقدر دنيا بي وفاست؟

ميخواهند ما را از هم جدا کنند !

ميخواهند کاري کنند که ما در حسرت هم بنشينيم!

خورشيد ديگر براي ما نمي تابد ، حتي او نيز دلسوز ما نيست !

                                                                   سعید جون

                                   میزان عشق شما و معشوقتون

                                                                                           محمد جون

تو هوای تازه عشق نفسم داره ميگيره

عاشقم اما از اين عشق دل من داره ميميره

ای خدا بازم دلم گرفته

وای چقدر عاشقی سخته

تازه اونم عشقی که يارت

از پيشت خيلی وقته که رفته

خدايا آخر اين عشق من چی ميشه ؟

آخه تا کی چشم به راه از پشت شيشه ؟

کاش ميشد برگرده پيشم ٬ بياد و بمونه تا هميشه

منتها هر چی فکر ميکنم ميبينم که نه بابا محاله و نميشه

خدا جون خودت يه لطفی  

تو به اين قلب شکستم

برسون يارم رو زودتر

 که ديگه خيلی خيلی خستم

سعید .. محمد

   یادش بخیر...

   چه روزایی داشتیم...

   یعنی میشه...دوباره همه یه روز دور هم باشیم...

                                                                     به امید اون روز...

                                                                      محمد جون

باز من ماندم و خلوتی سرد

خاطراتی ز بگذشته ای دور

یاده عشقی که با حسرت و درد

رفت و خاموش شد در دل گور

                                                 وای بر من که دیوانه بودم

                                                 من به خاک سیاهش نشاندم

                                                 وای بر من،كه من كشتم او را

                                                 من به آغوش گورش كشاندم

                                                                                                     محمد...سعید

خدایا کمکم کن

تا عاشقانه ترین نگاهها را در چشمانش بریزم

خدایا کمکم کن

تا در بعد عشق او بهترین و شیرین ترین باشم

به من کمک کن

تا سرودن عشق را به هنگام طلوع افتاب هر بام

بر لبانش جاری سازم

و راز عشق را در گوشش سر دهم

خداوندا

او را نگه دار که من

به عشق او زنده ام

سعید .محمد

سال ها بعد كه چشمان تو عاشق ميشوند ...

افسوس كه قصه ي مادربزرگ درست بود ...

                                   هميشه يكی بود يكی نبود

                                    محمد...سعيد

     موقعي كه مي خواستمت مي ترسيدم نگات كنم،موقعي كه نگات كردم ترسيدم باهات حرف بزنم.

    موقعي كه باهات حرف زدم ترسيدم نازت كنم،موقعي كه نازت كردم ترسيدم عاشقت بشم حالا كه

    عاشقت شدم ميترسم از دستت بدم.

                             دوست دارم عزیزم.

                                محمد...سعید                                  

روزی که داشت میرفت تو چشمام نگاه کرد اشکامو دید٬تا خواستم چیزی بگم٬ سریع

گفت:گریه نکن٬زود برمیگردم٬چند دقیقه بعد دوباره نگاش کردم٬باز نگذاشت حرفمو بزنم و

گفت:انقدر خودخواه نباش٬به فکر من هم باش٬چند دقیقه بعد دوباره......که گفت:هر شب

تلفن میزنم دلیلی واسه دلتگی نیست......اون روز نگذاشت حرفمو بزنم تو دلم موند که بهش

بگم:

اشکای من مهم نیست مواظب چشمات باش

دلتنگی های منو فراموش کن مواظب دل خودت باش

اصلا من به جهنم تو رو خدا مواظب خودت باش              

       سعید .. محمد

به من بگو

مدت زيادي از تولد برادر ساكي كوچولو نگذشته بود . ساكي مدام اصرار مي كرد به پدر و مادرش كه با نوزاد جديد تنهايش بگذارند
پدر و مادر مي ترسيدند ساكي هم مثل بيشتر بچه هاي چهار پنج ساله به برادرش حسودي كند و بخواهد به او آسيبي برساند . اين بود كه جوابشان هميشه نه بود . اما در رفتار ساكي هيچ نشاني از حسادت ديده نمي شد ، با نوزاد مهربان بود و اصرارش هم براي تنها ماندن با او روز به روز بيشتر مي شد ،‌ بالاخره پدر و مادرش تصميم گرفتند موافقت كنند .
ساكي با خوشحالي به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . امالاي در باز مانده بود و پدر و مادر كنجكاوش مي توانستند مخفيانه نگاه كنند و بشنوند . آنها ساكي كوچولو را ديدند كه آهسته به طرف برادر كوچكترش رفت. صورتش را روي صورت او گذاشت و به آرامي گفت : ني ني كوچولو ، به من بگو خدا چه جوريه ؟ من داره يادم ميره !

شما يادتون هست...!؟

                                                                                                          محمد...سعید

تو نیستی که ببینی
 چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاری است
 چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست
تو نیستی که ببینی
 چگونه با دیوار
به مهربانی یک دوست از تو می گویم
تو نیستی که ببینی چگونه از دیوار
 جواب می شنوم
تو نیستی که ببینی چگونه دور از تو
به روی هرچه در این خانه ست
غبار سربی اندوه بال گسترده است
 تو نیستی که ببینی دل رمیده من
بجز تو یاد همه چیز را رهاکرده است
غروب های غریب
 در این رواق نیاز
پرنده ساکت و غمگین
ستاره بیمار است
دو چشم خسته من
 در این امید عبث
دو شمع سوخته جان همیشه بیدار است
تو نیستی که ببینی ......

                                                                                                         سعید...محمد

تو می روی  ، لحظه به لحظه دورتر ؛

مثل خاطره ای در دوردست حافظه ، که کم رنگ و کم رنگ تر می شود ...

صبوری می کنم . نامت را برای خودم بی دلیل می نویسم ! دلم تنگ می شود ...

من احساست را می فهمم ؛ بارها عشق ات را لمس کرده ام .

بارها دستم را هنگام فروافتادن به دست های پر از یقین تو سپرده ام ، تو پیشم بودی و هرگز

رهایم نکردی .

تو نوشم دادی و نیشم نزدی . تو به من بخشیدی و طلبکارم نشدی .  تو ......

بارها و بارها که دلم پر از غصه بود  مهربانم شدی  ، همراهم شدی  ...

چه سخت است مزه سیب را نوشتن ! لذت نوشیدن یک لیوان آب زلال را شرح دادن ،

چه دلنشین است صدای باران را هجی کردن !

چه سخت است نبودنت را تفسیر کردن ...

دیشب دوباره خوابت را دیدم ؛ همان خواب همیشگی ! با همه ترس های نارنجی ام ...... !

در دوردست می بینم . توده های به هم فشرده ابرهای بارانی را ، خیره نگاهشان می کنم .

                                                                                         سعید ... محمد

                               یاد آن بوسه که هنگام وداع ...

                           بر لبم شعله ی حسرت افروخت ...

                            یاد آن خنده ی بیرنگ و خموش ...

                             که سرا پای وجودم را سوخت ...

اگر کسی رو دوست داری نه براش ستاره باش نه آفتاب

سعید ... محمد